Konferencja w Szelejewie Drugim

kwietnepasy_szelejewodrugie2018-170

Instytut Środowiska Rolniczego i Leśnego, wraz z Fundacją im. Stanisława Karłowskiego oraz z Fundacją „Łąka” zorganizował konferencję, której celem było rozpoczęcie działań na rzecz wprowadzenia do praktyki rolniczej w Polsce stosowania pasów kwietnych wśród pól uprawnych. Jest to uznane w kilku krajach Europy narzędzie podnoszenia poziomu różnorodności biologicznej, a tym samym wzmacniania mechanizmów kontroli biologicznej szkodników upraw.

Program konferencji składał się sześciu referatów poruszających różne zagadnienia związane ze stosowaniem pasów kwietnych i rolą różnorodności biologicznej, w tym wykładu gościa specjalnego – dr. Lukasa Pfiffnera z Instytutu Badawczego Rolnictwa Organicznego (FiBL) ze Szwajcarii, która ma wieloletnie doświadczenia w stosowaniu kwietnych pasów. Konferencja odbyła się w Szelejewie k. Gostynia (Wielkopolska), a wzięło w niej udział około 45 osób, w tym naukowców, samorządowców, rolników oraz przedstawicieli Wielkopolskiego Parku Narodowego oraz Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego, a także innych stowarzyszeń i instytucji. Naukowcy reprezentowali uczelnie (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Uniwersytet Wrocławski), instytuty Polskiej Akademii Nauk (oprócz naszego jeszcze Instytut Ochrony Przyrody PAN) oraz państwowe instytuty badawcze (Instytut Aklimatyzacji i Hodowli Roślin – PIB, Instytut Ochrony Roślin i Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa – PIB). Podczas konferencji Katarzyna Jagiełło (Greenpeace) przedstawiła także Narodową Strategię Ochrony Owadów Zapylających. Dyskusja ogólna trwała około godzinę, a na jej zakończenie dr hab., prof. IŚRiL PAN Krzysztof Kujawa przedstawił podsumowanie konferencji:
1. Konferencja (referaty, ale i prowadzone w jej ramach dyskusje) potwierdziła pilną potrzebę wprowadzenia praktyki stosowania pasów kwietnych w rolnictwie. Przykładem kraju, w którym już od wielu lat z powodzeniem stosuje się pasy kwietne, jest Szwajcaria.
2. Aby pasy kwietne stosowane były powszechnie, konieczne jest wsparcie ekonomiczne i prawne ze strony państwa, ale oprócz tego niezbędne jest prowadzenie szeroko zakrojonych programów edukacyjnych dla rolników.
3. Przy wprowadzaniu pasów kwietnych trzeba pamiętać, że nie mogą być elementem krajobrazu zastępującym już istniejące zadrzewienia, zakrzewienia, miedze itp., a jedynie stanowić ich uzupełnienie, szczególnie w gospodarstwach wielkoobszarowych.
4. Ze względu na zróżnicowanie warunków klimatycznych i glebowych konieczna jest regionalizacja programów wprowadzania pasów kwietnych. W związku z tym do sformułowania trafnych planów i optymalnych dla danego regionu rekomendacji potrzebne jest przeprowadzenia badań wdrożeniowych. Umożliwią one efektywne wykorzystanie wiedzy o stosowaniu pasów kwietnych, zdobytej w innych krajach w warunkach Polski.
5. Ze względu na wielość upraw w Polsce i duże, ale zróżnicowane potrzeby wzmocnienia kontroli biologicznej szkodników upraw, konieczne jest wyznaczenie priorytetów w prowadzeniu badań wdrożeniowych i w stosowaniu pasów kwietnych.

Wystąpienia ekspertów
1. "Współrzędna uprawa roślin wraz z gatunkami miododajnymi przyciąga owady zapylające i zwiększa produkcję rolną". Stefanie Christmann, International Center for Agricultural Research in Dry Areas (ICARDA), Maroko.

2. "Antropocen – zanikająca bioróżnorodność. Kwietne pasy jako narzędzie ochrony przyrody na terenach rolniczych". Krzysztof Kujawa, Instytut Środowiska Rolniczego i Leśnego PAN Stacja Badawcza w Turwi. (skrót)

3. "Kwietne pasy jako sposób zwiększenia różnorodności biologicznej w różnych systemach uprawy roślin – wieloletnie pozytywne doświadczenia ze Szwajcarii". Lukas Pfiffner, Forschungsinstitut für biologischen Landbau (FiBL)

4. "Biologiczna metoda ograniczania owadów szkodliwych i metody jej wzmacniania w uprawach polowych". Jolanta Kowalska, Instytut Ochrony Roślin – Państwowy Instytut Badawczy

5. "Wpływ kwietnych pasów na występowanie chrząszczy na polach uprawnych – aspekty praktyczne". Paweł Sienkiewicz, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu, Wydział Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Katedra Entomologii i Ochrony Środowiska

6. "Różnorodność, zagrożenia i ochrona pszczół na terenach rolniczych". Weronika Banaszak-Cibicka, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu, Wydział Medycyny Weterynaryjnej i Nauk o Zwierzętach, Zakład Hodowli Owadów Użytkowych.

Przewiń do góry